Vandaag hebben we Page verlaten, na twee mooie dagen met enkele hoogtepunten waaronder Antelope Canyon werd het tijd om weer verder te gaan. Het Motel in Page was ok maar voor een verblijf van 2 dagen niet de beste keuze. Het was erg gehorig en de faciliteiten waren minimaal. We pakken de auto weer in en gaan eerst even ontbijten bij Denny’s waar de organisatie vandaag iets beter was 😉 Het enige wat niet helemaal goed ging was de bestelling van drie eieren per persoon we kregen er vier maar daar hebben we geen punt van gemaakt 😉 Na het ontbijt gaan we op weg naar de Grand Canyon en vervolgens naar Williams aan de Route 66.
De route vandaag naar de Grand Canyon duurt ongeveer 2,5 uur. Wederom een mooie rit die ons voert door graslanden, bergen en valleien. Links en rechts staan er kleine nederzettingen en alleenstaande caravans en trailers van de Navajo. Het moet zwaar zijn om hier te leven maar aan de andere kant ook weer heel fijn zo midden in de prachtige natuur. Langs de weg staan kraampjes waar Native Americain sieraden worden aangeboden en zien ook een paar kraampjes met Buffalo Beef Jerky maar wagen ons niet aan het proeven hiervan.
Na een tijd wilde we even de benen te strekken en zijn we gestopt bij de Cameron Trading Post. Een mooie locatie vlak voor de westelijke toegangsweg tot het National Park Grand Canyon. Een grote winkel met souvenirs en Native Americain homemade kunst een restaurant en een hotel. Een favoriete stopplaats voor motorrijders die de Route 66 aan het rijden zijn. We drinken een kop koffie in het restaurant waar we geholpen worden door een aardige jongeman die wat moeite heeft om de cappuccino te serveren. Uiteindelijk legt hij bij de laatste bestelling ook direct de rekening neer en zegt dat hij bij de ingang staat als we willen betalen. We raken er inmiddels aan gewend dat de rekening ongevraagd met de laatste bestelling meekomt. 😉
We vertrekken weer uit Cameron en rijden de toegangsweg naar de Grand Canyon op. Na ongeveer 20 minuten komen we aan bij de controlepost voor de Grand Canyon waar we gelukkig weer onze pas kunnen gebruiken. We rijden door de naaldbossen en kunnen door de berm heen een glimp van de Grand Canyon zien. We stoppen niet maar rijden door naar het Grand Canyon Visitors Center waar het behoorlijk druk is. Ingrid en Maria stappen vast uit en Andre en ik zoeken naar een parkeerplek. Na enige tijd rondrijden vinden we een plek en sluiten we ons weer aan bij de dames. We lopen naar het hek van de Rim Trail een wandelroute die vlak langs de rand van de Grand Canyon loop waar je van achter een hek vandaan een prachtig uitzicht hebt. We genieten van het ongelofelijke mooie uitzicht en lopen wat rond.
Het is wel oppassen wanneer we rond, lopen je struikelt werkelijk over de grote groepen Aziatische mensen die met elke steen een selfie willen maken. Wat ons ook opvalt is de werkelijk bizarre capriolen die mensen uithalen om een bijzondere foto te maken waarbij ze balanceren op rotsen vlak langs de afgronden waar geen hek staat. Waar veel mensen zitten en lopen zie je ook best brutale eekhoorntjes die bedelen om eten, voeren is gevaarlijk ze kunnen namelijk flink bijten! Ze zijn wel schattig;-)
We lopen nog wat verder langs de hekken en verschillende uitkijkpunten en maken ook nog wat foto’s van elkaar. Leuk voor het nageslacht toch?
We krijgen dorst en besluiten uit de auto wat drinken te halen een snackje te nemen. In de schaduw van een boom vinden we een picknicktafel waar we lekker even blijven zitten, het is heerlijk weer. Na enige tijd gaan we terug naar de auto en rijden in de richting van het Hotel in Williams een rit van ongeveer een uur. Onderweg passeren we Bedrock City ooit een succesvol Camper park volledig in Flinstone stijl. Dit is helaas vergane glorie er is weinig meer over van de ooit leuke uitstraling.
Als we aankomen bij het Hotel en ingecheckt zijn krijgen we te horen dat het aanpalende restaurant vorige week op de fles is gegaan en er dus geen faciliteiten zijn voor ontbijt, lunch of diner gelukkig is er in Williams voldoende te doen op dat gebied. Het hotel beschikt wel over een indoor zwembad en whirlpool waar we nog even gebruik van maken 😉 Als we lekker gezwommen hebben gaan we naar onze kamers en frissen we ons op voor het diner.
Williams is een van de steden waar de oude Route 66 dwars door heenloopt. Het is ook een populaire stopplaats voor mensen die deze route aan het rijden zijn en dat straalt de stad ook uit. We konden dus ook niet achterblijven om hier een paar foto’s van te maken 😉
We rijden nog even door de leuke straat en zoeken een leuk restaurant uit waar wel keer kunnen eten. Uiteindelijk kiezen voor een locatie met een leuke uitstraling en dat blijkt een schot in de roos. Het eten is heerlijk en betaalbaar en de bediening is oprecht vriendelijk. Een van de specialiteiten is Dutch Appelpie erg lekker maar niet vergelijkbaar met onze Nederlandse appeltaart. We wisselen email adressen uit en beloven een recept te sturen wanneer we weer in Nederland zijn. Na het eten lopen we nog even door de winkelstraat.
We rijden weer naar het hotel en gaan ieder naar onze kamer. Morgen weer een mooie dag met hoge temperaturen!
4 Vrienden naar West Amerika 