Vanmorgen zijn we bijtijds opgestaan om te gaan ontbijten bij de Diner van gisteren. De koffers waren weer snel ingeladen, het ijs bijgevuld in de cooler en iedereen is weer klaar voor de volgende stap in de reis. Bij de Diner kiezen we een lekker ontbijt uit drinken koffie of thee en genieten nog even van de leuke setting.
Na het ontbijt vertrekken we voor een in verhouding tot andere reisdagen korte rit. Vandaag reizen we door Utah naar Arizona. Doel van de reis is een bezoek aan Monument Valley en de overnachting in Kayente.
We laten MOAB snel achter ons en rijden via route 191 richting Kayente en dat blijkt een aangename verrassend mooie route! De heuvels en bergen waar we overheen rijden geven ons regelmatig fantastische uitzichten en landschappen. Als we de top van een heuvel bijna bereiken is het bijna alsof er een kado aan de andere kant ligt keer op keer een nieuw verrassend vergezicht.
De reis vandaag was kort ik had voor onderweg dus ook niets voorbereid om te bezoeken. De stops die we toch gemaakt hebben waren echter leuk en spontaan. Het werd tijd voor koffie en een sanitaire stop dus gingen swe op zoek naar een locatie om te stoppen. Het eerst volgende stadje of dorp was Bluff en dat sprak ons als Hagenezen wel aan natuurlijk 😉 Daar aangekomen kwamen we op het een bijzondere locatie terecht Fort Bluff. Dit was ooit een nederzetting van Amerikaanse Pioniers die hier een nieuw leven wilde opbouwen. Toen we het gebouw binnen gingen werden we aangesproken door een dame die enthousiast vertelde over het fort. We lopen nog wat rond, Andre rookt een sigaartje en Ingrid en ik videobellen nog even met thuis. Koffie was er helaas niet te koop daarvoor moesten we nog even verder rijden.
Wat Ingrid eerder deze reis op het strand van California al had gedaan is het stapelen van stenen. Dit fenomeen hebben we onderweg regelmatig gezien maar de volgende versie daarvan is niet door mensenhanden gemaakt! Regelmatig zien we in de bergen rotsen of delen van rotsen die elk ogenblik lijken te kunnen vallen of instorten. Op de route komen we langs de Mexican Hat die waarschijnlijk de meest extreme vorm is.
We rijden rustig verder en genieten van de omgeving. Vaak zijn we de enigste auto op de weg als we stoppen voor een foto.
We komen in de buurt van Monument Valley dit is Navajo gebied. Onderweg zien we links en rechts in het landschap kleine nederzettingen of alleenstaande caravans staan waar de Navajo’s wonen het zal een zwaar leven zijn. Langs de weg zijn er kleine parkeerplaatsen waar fruit en Navajo sieraden worden verkocht. We rijden in een rustig tempo door naar de Ingang van Monument Valley. Wanneer we de ingang bereiken blijkt dat we hier de National Park pas hier niet kunnen gebruiken en betalen we 20 dollar entree. Uiteindelijk bereiken we het Bezoekers Centrum en gaan op zoek naar de ingang van de rondrit. Na enig zoeken vinden we het en rijden het park in en dat was even ander terrein!
Het is een onverharde weg van rode stof die steil omhoog en omlaaggaat en enkele spannende bochten bevat 😉 Misschien niet de beste route voor een Dodge Grand Caravan met voorwiel aandrijving maar het motto is “Don’t be gentle it is just a rental” 😉 Halverwege stoppen we even bij een paarden corral en kijken nog wat rond. We overleggen even en besluiten terug te gaan naar het Bezoekers Centrum. Op de weg terug worden soms zo hard heen en weer geschud door de kuilen en oneffenheden dat we in een lachstuip schieten, we hebben lol maar zijn uiteindelijk blij weer boven te zijn.
De locatie is zeer bijzonder het is lastig om de grootsheid van het landschap te beschrijven. Dat is ook het mooie van deze reis je doet voor jezelf onvergetelijke indrukken op en maakt herinneringen voor het leven. Bij het bezoekerscentrum lopen we door de winkel en kopen we wat sandwiches die we ter plekke opeten. Na het maken van een paar leuke foto’s gaan we op weg naar het Hotel.
Aangekomen bij het Hotel checken we in en krijgen op verzoek een kamer beneden. Ingrid heeft nog behoorlijk last van haar enkel maar het gaat al wel een stuk beter. We laden de koffers weer uit en brengen deze naar onze kamers. We spreken aan het begin van de avond af voor het diner in het hotel. Andre en Maria gaan naar het zwembad maar het water is te koud om te zwemmen, Ingrid en ik lopen naar een winkeltje bij een tankstation en kopen wat lekkers voor op de kamer. Ik val in slaap op de stoel waar ik zit te lezen, ik merk dat ik best moe ben van het reizen. Ingrid maakt me wakker om te gaan eten. Het restaurant en het eten zijn simpel maar ok, het toetje halen we echter liever bij de Mac Donald daar hebben ze softijs en Cappuccino 😉
We zijn nu op onze kamers en gaan lekker slapen, tot morgen.
4 Vrienden naar West Amerika 