Na 1 nacht in Kayente waar echt niets te beleven valt gaan we na het ontbijt op weg naar Page. Het is een korte rit van 1,5 uur door het land van de Navajo’s. De route voert ons door graslanden, langs bergen en tot onze verbazing volgen we lange tijd een treinspoor voor een elektrische trein. We vragen ons af van welke route deze trein dan rijd want er is echt niets te zien in de wijde omtrek. We komen in de ochtend al aan bij Page waar we twee nachten zullen blijven. Page is een stad die de afgelopen 60 jaar is ontstaan uit een arbeiders kamp voor de Glen Canyon Dam, momenteel is de stad volledig van Toerisme afhankelijk. We verblijven in Motel 6, een simpel motel met niets meer dan nodig is, niet helemaal wat we gewend zijn tot nu maar het voldoet. We proberen direct in te checken maar dat gaat niet lukken we mogen na 14:00 uur terugkomen.
We hebben in Page 2 dagen gepland om 2 redenen, er is veel te zien in de omgeving en ik wil echt heel graag naar de Antelope Canyon ;-). In 2012 was ik hier ook met Ingrid en Jordy en toen konden we helaas niet gaan omdat het geregend had.. Daarom nu 2 dagen gepland zodat er zeker een optie is! Gisteravond heb ik gekeken of we misschien al kaartjes moesten kopen maar de website gaf aan dat alles uitverkocht was de komende 2 dagen! Ik was bang dat het weer niet door zou gaan.
We besluiten eerst te gaan lunchen bij de Subway waar ze lekkere broodjes gezond hebben en daarna te onderzoeken welke opties we nog hebben om Antelope Canyon te bezoeken. Na de lunch besluiten we de gok te wagen en naar de startplaats van de Upper Antelope Canyon te gaan om daar terplekke te vragen of er nog opties zijn om de Canyon vandaag te bezoeken. Tot onze verbazing zijn er zelfs meerdere opties! We overleggen even met elkaar over de prijs want die is best fors met 60 dollar per persoon en hoe laat we het beste kunnen starten. We besluiten zo snel mogelijk te gaan en kopen de kaartjes. Ingrid wil dit ook niet missen en gaat ondanks de blessure gewoon mee de Bikkel! Omdat we Nederlanders zijn mogen we op zelfs op de eerstvolgende rit mee 😉
De rit achterin de 4×4 is leuk en leid ons in ongeveer 10 minuten door het rode zand en de rotsen naar de Canyon. Ik ben nerveus, niet omdat ik het eng vind maar omdat ik hier al heel lang naar uitkijk. Aangekomen bij de ingang stappen we uit de 4×4’s en lopen naar de opening in de rotsen. Op het eerste gezicht verwacht je meer kleuren maar na enige camera instructies komen de kleuren tevoorschijn. De Camera ziet de mineralen in het zand en de kleuren daarvan die je met het blote oog niet waar kan nemen. Ik ben verbluft door de schoonheid het emotioneert me, Ingrid ziet het en pakt me even vast 😉 Ik denk dat de foto’s voor zichzelf spreken.
Gedurende de wandeling geeft onze gids steeds tips over foto posities en de historie en het ontstaan van de Canyon. Een van de gidsen laat ons een film zien van de Canyon na een regenbui en dat is best indrukwekkend! Het Water raast in draaikolken door de Canyon en kan echt meters hoog komen! Na ongeveer een uur wandelen en foto’s maken stappen we weer in de 4×4’s en keren terug naar het parkeerterrein.
We gaan terug naar het Motel en checken in, op verzoek krijgen we een kamer op de Begane grond zodat Ingrid geen trappen hoeft te lopen. De Kamer die we toegewezen krijgen is nog niet schoon we switchen naar een andere kamer. Op de kamer relaxen we even en gaan vervolgens wat boodschappen doen bij de Walmart, Andre blijft nog even rusten op de kamer. Eenmaal terug van boodschappen spreken we af elkaar rond 7 uur weer te zien.
Overdag hadden we een leuke plek gezien om s ’avonds te gaan eten. Buiten het restaurant stonden grote rook/BBQ-ovens en dat zag er goed uit. Toen we aankwamen stond er een flinke rij maar uiteindelijk waren we redelijk snel voor aan de beurt. We werden geplaats op een lange tafel met andere mensen waar we snel en goed konden eten in de buitenlucht met leuke Country & Western muziek het is erg gezellig en het eten is prima.
Op weg naar huis zien we aan de andere kant een Americain Football wedstrijd aan de gang, we blijven nog even kijken voordat we teruggaan naar het Motel. Het is inmiddels behoorlijk donker als we naar het motel rijden, daar aangekomen drinken we met elkaar nog koffie en thee in het Hotel met een eerder bij de Walmart gekochte Donut. Nu zijn we op de kamer we gaan lekker slapen 😉
4 Vrienden naar West Amerika 